Program
Agenda

 

 

REJESTRACJA (9.00 - 10.00)
REGISTRATION (9.00 - 10.00)

OTWARCIE KONFERENCJI (10.00)
OPENING (10.00)

Wystąpienia powitalne

Prorektor Politechniki Warszawskiej ds. Nauki, Pan prof. dr hab. Rajmund Bacewicz

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska, Pan Minister Sławomir Mazurek

Ambasador Królestwa Norwegii, J.E. Karsten Klepsvik

Wiceprezydent m.st Warszawy, Pan Michał Olszewski 

Welcome speeches

Prof. Rajmund Bacewicz, PhD – Vice-Rector for Research, Warsaw University of Technology

Mr. Sławomir Mazurek – Undersecretary of State, Ministry of the Environment

Mr. Karsten Klepsvik, Ambassador of the Kingdom of Norway in Poland

Mr. Michał Olszewski – vice President, City of Warsaw

 

SESJA PLENARNA (10.00-12.00)
PLENARY SESSION (10.00-12.00)

Zmiany środowiska w regionie paneuropejskim - aktualne trendy i wyzwania. Wykorzystanie danych o środowisku w nauce, biznesie i administracji

Moderator: Matthew Billot - Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska, UNEP

Prelegenci i paneliści:

prof. Jacqueline McGlade - Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska, UNEP
Hugo De Groof - Dyrekcja Generalna ds. Środowiska (DG Environment), Komisja Europejska
Guenther Pichler - ESRI, Business Development Manager EU Affairs
Simonetta Cheli - Europejska Agencja Kosmiczna
prof. Henk Scholten - Vrije Universiteit Amsterdam, Geodan

W dzisiejszych czasach nauka pełni niezwykle istotną rolę, dostarczając odpowiedzi na najbardziej palące i kluczowe pytania. W jaki sposób podjąć wyzwania, z którymi zmaga się współczesny człowiek? Jak zapewnić zrównoważony rozwój w skali globalnej? Jak powinniśmy reagować na zagrożenia związane z utratą różnorodności biologicznej, wyczerpywaniem się zasobów naturalnych, zmianami klimatu, nierównościami społecznymi czy intensywną urbanizacją?

Świadomość tego, w jaki sposób nauka może pomóc w procesach decyzyjnych i jak należy wzmocnić powiązania między światem nauki a światem polityki jest niezbędna przy planowaniu i wdrażaniu skutecznych polityk i planów zarządzania dotyczących środowiska. Powiązania te są szczególnie istotne w kontekście dostarczania niezbędnych danych i wskaźników na potrzeby monitorowania i oceny jego stanu środowiska w zakresie ujętym w Agendzie na rzecz Zrównoważonego Rozwoju do roku 2030 (2030 Agenda for Sustainable Development). Przez cały czas potrzebne jest bieżące ocenianie i analizowanie wyników działalności badawczej, zaprzęganie nauki do działań na rzecz środowiska, a także popularyzacja skomplikowanych nieraz badań i ich wyników, przekładając je na formę zrozumiałą dla niespecjalistów: zarówno decydentów, jak i społeczeństwa. Zajmuje się tym także Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska (UNEP), którego misją jest ocena stanu środowiska na świecie a także informowanie światowej opinii publicznej zarówno o zagrożeniach, jak i szansach wiążących się z gromadzeniem i wykorzystaniem nowych technologii i nowej wiedzy.

Rutynowe badanie stanu środowiska w regionie pan-europejskim odbywa się z wykorzystaniem Systemu Wymiany Informacji o Środowisku (Shared Environmental Information System – SEIS) – wspólnej inicjatywy Komisji Europejskiej i Europejskiej Agencji Środowiska (European Environment Agency – EEA) zainaugurowanej w 2008 roku. Koncepcja SEIS zakłada powiązanie, dzięki wsparciu nowoczesnych technologii, istniejących zasobów danych i strumieni obiegu informacji funkcjonujących kilku poziomach: krajowym, regionalnym i międzynarodowym. SEIS wykorzystuje też inne istniejące struktury i platformy wymiany informacji, takie jak na przykład platformę UNEP-Live, która z kolei łączy ze sobą inne krajowe i regionalne platformy i repozytoria – tak, aby w jednym miejscu zapewnić dostęp do danych i informacji rutynowo udostępnianych przez poszczególne kraje. Rozwiązania techniczne zastosowane w ramach ustanowionego przez UNEP Systemu Krajowego Raportowania (National Reporting System – NRS), wdrażane na poziomie krajowym wzmacniają potencjał do upowszechniania wiedzy i wymiany danych w ramach SEIS. Dzięki funkcjonowaniu SEIS w regionie pan-europejskim możliwe jest udostępnianie on-line bogatych i porównywalnych zasobów danych i informacji gromadzonych przez poszczególne kraje w regionie. W podsumowaniu, w ramach SEIS tworzona jest trwała baza wiedzy, niezwykle przydatna przy prowadzeniu regularnych ocen środowiskowych i monitorowaniu stanu zaawansowania w realizacji Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG).

Współcześnie, ogromne zasoby wiedzy powstają dzięki zastosowaniu zdobyczy techniki. Dynamiczny postęp zarówno w pozyskiwaniu danych przy zastosowaniu nowoczesnej aparatury pomiarowej, mikroczujników, satelitów itp., jak również w ich udostępnianiu i wymianie on-line (usługi sieciowe, przechowywanie w cyfrowych chmurach) otwiera nowe możliwości badania stanu i zmian środowiska. Szczególnie przydatne do tego celu są zasoby informacji przestrzennej, w tym zasoby danych teledetekcyjnych (satelitarnych). Poza rozwojem technik teledetekcji i innych narzędzi i technik geoinformacyjnych, postęp technologiczny stworzył także okazje do włączenia społeczeństwa w zbieranie danych (crowdsourcing czy „nauka obywatelska” – citizen science). Rośnie także świadomość i skłonność władz do tego, aby zasoby danych publicznych i wyników badań naukowych – nazywanych „danymi otwartymi” – uczynić bardziej dostępnymi, np. poprzez obniżenie lub wręcz usunięcie barier ekonomicznych (opłaty za dane generowane przez instytucje rządowe). Lepszy dostęp do zasobów danych skutkuje ich szerszym i bardziej skutecznym wykorzystaniem przez coraz liczniejsze grono użytkowników, takich jak np. samorządy lokalne, wyspecjalizowane instytucje i służby ochrony środowiska, a nawet nauczycieli czy sektor pozarządowy.

Environmental changes in the pan-European region - current trends and challenges. Using environmental data in science, business and administration

Moderator: Matthew Billot - United Nations Environment Programme, UNEP

Speakers:

prof. Jacqueline McGlade - United Nations Environment Programme, UNEP
Hugo De Groof - Directorate-General for Environment, European Commission
Guenther Pichler - ESRI, Business Development Manager EU Affairs
Simonetta Cheli - European Space Agency
prof. Henk Scholten - Vrije Universiteit Amsterdam, Geodan

Science plays a fundamental role in providing answers to the most burning and key questions of the twenty-first century. How to address challenges humanity faces in the modern world? How to safeguard sustainable development on the global scale? How can we address issues such as biodiversity loss, depletion of natural resources, adaptation to climate change, social and economic disparities, urbanization?

Understanding how science can contribute to better decision-making or strengthening of the science-policy interface is central to the evolution of many successful policies and environmental management plans. The science-policy interface – in the context of providing required data and indicators – is particularly relevant for monitoring and reporting on the environmental issues addressed by the 2030 Agenda for Sustainable Development. Thus, there is a permanent need to constantly review, assess and apply science for the benefit of the environment, as well as to translate complex research concepts and findings into forms easily digestible by non-specialists: policymakers and the broad public. UNEP’s mandate is to keep the environment under review and inform society of the risks as well as the opportunities in dealing with modern technologies and new knowledge.

Regular process of environmental assessment for the pan-European region dwells on the so-called Shared Environmental Information System (SEIS) – a collaborative initiative of the European Commission and the European Environment Agency (EEA) launched in 2008. This is an approach that, with the support of modern technologies, is meant to link all existing data and information flows relevant at the country, regional and international levels. Where available, the SEIS uses existing technical infrastructure and platforms such as UNEP-Live, which in turn links with other national and sub-regional platforms to provide centralized access to data and information regularly published by countries. UNEP’s National Reporting System (NRS) technology implemented at country level further contributes to knowledge exchange and data sharing in support of SEIS. With SEIS active at the pan-European level, extensive and comparable data and information resources are made available and accessible on-line by the countries in the region. In summary, SEIS builds a sustainable knowledge base, immensely useful in conducting regular environmental assessments and for future reporting on the SDGs.

Nowadays, a wealth of knowledge is created through employment of modern technology. Dynamic technological advancement involves not only data generation using modern machines and devices such as samplers, microsensors or satellites, but also data dissemination and exchange on-line (web services, e-cloud storage etc.). This opens new avenues for conducting sound assessments of the state and changes in the environment. Particularly useful for this purpose are geospatial data resources, including resources of Earth observation (EO) data. Besides technological progress in satellite imagery and in other geoinformation tools and techniques, improved technology has also created opportunities for increased public involvement in gathering and interpretation of data through crowdsourcing and citizen science efforts. There is also a growing understanding and drive by governments around the world to make such public information and scientific data – respectively termed “open data” and “open research data” – more widely accessible, e.g. by reducing or even removing economic barriers (prices of Government-produced data). Increased accessibility has in turn resulted in more widespread and efficient application of such data by a growing number of stakeholders such as local governments, specialized environmental protection authorities and agencies, and even educators and NGOs.


Poczęstunek (12.00)
Lunch break (12.00)

SESJE TEMATYCZNE (13.00-15.00) - trzy równoległe sesje
THEMATIC SESSIONS (13.00-15.00) - three parallel sessions

#1 Różnorodność biologiczna - ochrona, zrównoważone użytkowanie, usługi ekosystemowe

Moderator: dr Piotr Mikołajczyk - Centrum UNEP/GRID-Warszawa

Prelegenci:

Harald Egerer - Sekretariat Konwencji Karpackiej
dr Christoph L. Häuser - Museum für Naturkunde - Leibniz Institute for Evolution and Biodiversity Science
Katarzyna Kowalczewska - Ambasada Królestwa Niderlandów
Nikos Kalaitzidakis - Coca-Cola HBC Polska
Grażyna Kaczyńska - Polpharma

Stała utrata różnorodności biologicznej obserwowana w skali globalnej związana jest głównie z fragmentacją oraz degradacją (pogorszeniem stanu i funkcji) ekosystemów. Przyczyną tych niekorzystnych zmian jest przede wszystkim działalność człowieka, m.in. intensywna produkcja rolna, budownictwo, kopalnictwo, nadmierna eksploatacja lasów, oceanów, rzek, jezior i gleb, zanieczyszczenie oraz – w coraz większym stopniu – globalne zmiany klimatu, do których walnie się przyczyniamy.

Dlaczego ochrona różnorodności biologicznej powinna leżeć nam na sercu, a jej utrata spędzać sen z powiek? Współczesny człowiek, w coraz większym stopniu otoczony zdobyczami cywilizacji i zamknięty w miastach (nawet tych całkiem już inteligentnych i zrównoważonych) traci poczucie, że pozostaje częścią natury i jest od niej uzależniony. Zapomina o ścisłej współzależności między swoim dobrostanem i szeroko pojętą jakością życia a stanem środowiska naturalnego. Że niemożliwe jest osiągnięcie siedemnastu Celów Zrównoważonego Rozwoju – także tych odnoszących się bezpośrednio do rozwoju społecznego, zdrowia czy gospodarki – bez uwzględnienia zagadnień środowiskowych. Aby wyraziście uzmysłowić, zwłaszcza decydentom i ogółowi społeczeństwa, rolę przyrody i jej znaczenie dla zrównoważonego rozwoju promowana jest od jakiegoś czasu koncepcja usług ekosystemowych. Termin ten w uproszczeniu określa produkty (dobra) i usługi, które przyroda w sposób bezpośredni lub pośredni dostarcza i świadczy na rzecz człowieka, które przynoszą nam korzyść i zabezpieczają nasze potrzeby, a zarazem są wymierne i wyliczalne (choć nie zawsze łatwo) w kategoriach ekonomicznych (monetarnych). Należą do nich zarówno usługi o charakterze zaopatrzeniowym (żywność, woda, drewno, substancje chemiczne itd.), ale także usługi regulacyjne (np. kształtowanie mikroklimatu, akumulacja dwutlenku węgla, retencja wody, oczyszczanie gleb i powietrza itd.) oraz kulturowe (turystyka, nauka, edukacja, a nawet wartości duchowe czy religijne).

Z powyższych powodów ochrona różnorodności biologicznej i zapobieganie jej stałej utracie jest i powinna być przedmiotem powszechnego zainteresowania i troski – od skali lokalnej po globalną. ONZ poświęca temu zagadnieniu wiele uwagi. Oprócz wspomnianych Celów Zrównoważonego Rozwoju – Organizacja ogłosiła lata 2011-2020 Dekadą Różnorodności Biologicznej (UN Decade on Biodiversity). Aktywnie także wspiera realizację tzw. celów Aichi: celów Planu Strategicznego dla Różnorodności Biologicznej na lata 2011-2020 sformułowanego dla realizacji postanowień Konwencji o różnorodności biologicznej. Ochrona różnorodności biologicznej zajmuje poczesne miejsce w Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu oraz w Ramowej konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat (Sekretariat Konwencji Karpackiej działa przy biurze UNEP w Wiedniu), a także w Raporcie GEO 6 dla regionu pan-Europejskiego opracowanego pod egidą UNEP: głównego tematu naszej wrześniowej konferencji.

Na gruncie Unii Europejskiej ochronie różnorodności biologicznej poświęcone są dwie dyrektywy („ptasia” i „siedliskowa”) będące podstawą tworzenia sieci Natura 2000, a także Unijna Strategia Ochrony Różnorodności Biologicznej do roku 2020. Celem tej ostatniej jest powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej w Europie, podtrzymanie i poprawa usług świadczonych przez europejskie ekosystemy, a także zwiększenie wkładu UE w zachowanie różnorodności biologicznej w skali globalnej. Zalecenia Strategii wypełniane są dzięki licznym projektom finansowanym ze środków unijnych, w tym dużych przedsięwzięć o charakterze badawczym, takich jak np. ECOPOTENTIAL czy EU BON, czy też projektach współpracy regionalnej (BioREGIO Carpathians). Ich wspólną cechą jest ocena i modelowanie stanu i zmian różnorodności biologicznej oraz usług ekosystemowych przy użyciu szerokiego zakresu danych, w tym danych satelitarnych (Earth Observation data – EO). Innym ważnym celem jest też wypracowanie (pan)europejskich strategii integracji danych i zapewnienia lepszego, otwartego dostępu do zasobów wiedzy przez różnorodne grupy interesariuszy. Wyniki tych projektów służą realizacji polityk środowiskowych i wspierają zarządzanie kapitałem naturalnym Europy.

Zapisy Strategii odzwierciedlone są także w strategicznych dokumenty krajowych. Polski Program ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej oraz Plan Działań na lata 2015-2020 stwierdza m.in.: Kwestia utrzymania i odbudowy funkcji ekosystemów [...] ma bazować na ocenie stanu usług ekosystemowych (pożytków wynikających z funkcji pełnionych przez ekosystemy), opracowaniu systemu wartościowania usług ekosystemowych oraz wpisaniu tych wartości do strategii rozwoju, systemu planowania, krajowych systemów rachunkowości i sprawozdawczości. Różnorodność biologiczna uzyska dzięki temu status czynnika rozwojowego w programach rozwoju kraju [...].

Znaczenie różnorodności biologicznej w zrównoważonym rozwoju jest też w coraz większym stopniu zauważane i doceniane przez świat biznesu. Rosnąca liczba firm wykazuje w swojej działalności gospodarczej wrażliwość nie tylko społeczną, ale także środowiskową, wdraża idee Zielonej Gospodarki, uznaje ochronę środowiska za istotny element swoich strategii odpowiedzialnego biznesu (CSR).

#1 Biological diversity - conservation, sustainable use, ecosystem services.

Moderator: dr Piotr Mikołajczyk - UNEP/GRID-Warsaw Center

Speakers:

Harald Egerer - Secretariat of the Carpathian Convention
dr Christoph L. Häuser - Museum für Naturkunde - Leibniz Institute for Evolution and Biodiversity Science
Katarzyna Kowalczewska - Embassy of the Kingdom of the Netherlands
Nikos Kalaitzidakis - Coca-Cola HBC Polska

Grażyna Kaczyńska - Polpharma

Continuous loss of biological diversity observed on the global scale can be attributed mainly to fragmentation and degradation (worsening of condition and functions) of ecosystems. Such adverse changes are primarily caused by human activity – among other, intensive agricultural production, construction, mining, excessive exploitation of forests, oceans, rivers, lakes and soils, pollution and finally – to a growing extent – global climate change to which we largely contribute.

Why biodiversity conservation should occupy a prominent place in our hearts and its deterioration ruin our good night’s sleep? The man of today, to a still larger and larger extent being surrounded by technological achievements and engulfed in cities (even those that are already quite intelligent and sustainable), loses awareness of being still a dependent part of nature. Forgotten are close and strong relationship between human well-being or – broadly understood – quality of life and the state of the natural environment. Or that this is impossible to achieve the seventeen Sustainable Development Goals – including those that directly pertain to social development, health or economy – without proper consideration for environmental issues. In order to make the role of nature and its importance for sustainable development more vividly understood, particularly by decision-makers and the broad public, a concept of ecosystem services has recently been widely promoted. This term, simply put, is used to define products (goods) and services which are being directly or indirectly provided or supplied for people, which bring us benefits and fulfil our needs, and which simultaneously are tangible and measurable (although not always so easily) in economic (monetary) dimensions. They include provisioning services (provision of food, water, timber, chemical substances etc.), regulation services (e.g. shaping microclimate, sequestration of carbon dioxide, water retention, purification of soils or air etc.) and cultural services (tourism, science, education, or even spiritual or religious qualities).

For the above reasons, conservation of biological diversity and preventing its loss is – and should be – a matter of utmost interest and concern at all scales: from local to global. The United Nations have devoted much attention to this topic: besides formulating the Sustainable Development Goals, pronounced the years 2011-2020 the UN Decade on Biodiversity. Also, the UN have been actively supporting attainment of the so-called Aichi Goals: goals contained the Strategic Plan for Biodiversity 2011-2020, formulated for the purpose of implementation of the Convention on Biological Diversity (CBD). Issues related to conservation of biological diversity occupy a prominent place in the UN Framework Convention on Climate Change and in the Framework Convention on the Protection and Sustainable Development of the Carpathians (the Convention’s Secretariat is provided by UNEP through its Office in Vienna), as well as in the UNEP GEO-6 Assessment for the pan-European region: a guiding theme of our September conference.

In the European Union conservation of biological diversity is the subject of two Directives (“Bird” and “Habitat”) that gave the foundation for the Natura 2000 network, as well as the EU Biodiversity Strategy to 2020. The main goal of the Strategy is halting, until 2020, the loss of biological diversity, maintaining and improvement of services provided by European ecosystems, and finally increasing EU contribution in preventing loss of biological diversity on the global scale. The Strategy recommendations are being fulfilled through a number of EU-funded projects or initiatives, including large research endeavours such as ECOPOTENTIAL or EU BON, or regional cooperation projects (e.g. BioREGIO Carpathians). Their common denominator is assessment of biodiversity and ecosystem services using a wide array of data (including Earth Observation Data) and modelling. Another important task is working on (pan-)European strategies for data integration and improved, open access to data and knowledge by diverse groups of stakeholders. Results of these projects support environmental policies and management of Europe’s natural capital.

The EU Strategy recommendations are also reflected in national strategic documents. The Polish Programme for conservation and sustainable use of biological diversity with action plan for years 2015-2020 declares that “the issue of maintaining and restoring ecosystem functions [...] should be based on the assessment of the state of ecosystem services (benefits stemming from ecosystem functions), elaboration of a system of valuation of ecosystem services, and incorporating these values into development strategies, the planning system, and national accounting and reporting systems. Biological diversity will thus gain the status of a development factor in the country’s development plans [...]”.

Significant role of biological diversity in sustainable development is to a still larger extend noticed and acknowledged by the business community. A growing number of companies conduct their business operations demonstrating not only social but also environmental sensitivity, implement Green Economy Principles, and considers environment protection an important element of their CSR strategies.

#2 Droga do miasta o zrównoważonym rozwoju. Innowacyjne technologie w urzeczywistnianiu idei inteligentnych miast

Moderator: prof. Peter Nijkamp - Vrije Universiteit Amsterdam (Holandia)

Prelegenci:

Leszek Drogosz - Urząd m.st. Warszawy
prof. Robert Olszewski - Politechnika Warszawska
Pierre-Louis Ouvrard - Philips Lighting Eindhoven
prof. Henk Scholten - Vrije Universiteit Amsterdam, Geodan
Robert Widz - Fundacja OMNIGEA
Frédéric Dot - Dassault Systèmes

Jak należy rozumieć termin ‘miasto inteligentne’ czy też ‘miasto zrównoważone’? Jak współpraca sektora publicznego, prywatnego i akademickiego oparta na łączeniu wiedzy i umiejętności korzystania z najnowszych technologii może wspierać miasta w ich drodze do inteligentnego, a zarazem zrównoważonego rozwoju? Jaka jest rola Internetu Rzeczy (ang. Internet of Things) a jaka aktywnego obywatela w budowie zrównoważonych, inteligentnych miast?

Od szeregu lat używamy terminu miasto inteligentne czy zrównoważone (ang. smart sustainable city) mówiąc o miastach, których zrównoważony rozwój oparty jest w znaczącej mierze na wykorzystaniu nowych technologii, realizowany jest z poszanowaniem środowiska naturalnego i naciskiem na jakość życia mieszkańców. Kontekst środowiskowy inteligentnego miasta o zrównoważonym rozwoju wiąże się z efektywnym wykorzystaniem zasobów naturalnych, właściwym planowaniem przestrzennym, zieloną infrastrukturą, a ostatnio także coraz częściej umiejętnością dostosowania do zmian klimatu, inteligentnym zarządzania energią, w tym efektywnością energetyczną.

Zgodnie z raportem UN-HABITAT (Global Activity Report 2015), w roku 2008 liczba ludności świata zamieszkującej obszary miejskie przekroczyła liczbę ludności zamieszkującej obszary wiejskie. Przewiduje się, że do roku 2050 ponad dwie trzecie ludności świata będzie mieszkało w miastach! Szacunki są nawet wyższe dla region europejskiego: przewiduje się, że już w roku 2030 ok. 79% ludności naszego kontynentu będzie mieszkało w miastach. Nieubłaganie wkroczyliśmy w ‘millenium miast’. Ich zrównoważony rozwój jest więc wyzwaniem dla zarządzających, dla biznesu, dla nauki, ale również dla samych mieszkańców.

Ludzie przemieszczają się do miast w poszukiwaniu lepszej pracy i wyższego standardu życia. Wzrost liczby mieszkańców miast tworzy ograniczenia i wyzwania związane ze wzmożoną konsumpcją i popytem na ograniczone zasoby naturalne (np. energia, woda, czyste powietrze, tereny zielone) oraz na ważne usługi, takie jak np. dostęp do wody pitnej i kanalizacji, transport, opieka zdrowotna czy edukacja. Miasta, z uwagi na złożoność problemów społeczno-kulturowych, ekonomicznych i środowiskowych, łączą w sobie wiele systemów. W zasadzie mogą być rozumiane jako swoiste systemy systemów (metasystemy).

Agenda na rzecz Zrównoważonego Rozwoju do roku 2030 (2030 Agenda for Sustainable Development) odnosi się do powyższych wyzwań w 11. Celu Zrównoważonego Rozwoju (Sustainable Development Goals): "Stworzyć inkluzywne, bezpieczne, odporne i zrównoważone miasta” wskazując, że to miasta będą odgrywać kluczową rolę w osiągnięciu zrównoważonego rozwoju w skali globalnej. Dynamika rozwoju miast jest przede wszystkim ogromną szansę dla zrównoważonego rozwoju w ogóle. Koncepcja miasta zdrowego, zielonego oraz zrównoważonego bazuje na podejściu holistycznym, łączącym zaangażowanie polityków, zmiany instytucjonalne, edukację, partnerskie planowanie połączone z aktywnym angażowaniu mieszkańców w proces podejmowania decyzji, a także inne innowacyjne projekty dla poprawy środowiska miejskiego i zdrowia zamieszkujących w nim ludzi.

Zaproszenie do prezentacji swoich doświadczeń na konferencji przyjął pan Robert Pratt, założyciel oraz prezes International Institute for Energy Conservation (IIEC, www.iiec.org) w USA, ekspert w zakresie efektywnego wykorzystania energii, w szczególności rozwiązań przydatnych dla zrównoważonych miast. Doświadczenia Warszawy, która od kilku lat intensywnie angażuje się w działania na rzecz zrównoważonego rozwoju, będą cennym polskim uzupełnieniem doświadczeń amerykańskich. Spróbujemy wskazać kluczowe wyzwania związane ze zrównoważonym rozwojem dużej aglomeracji, omówić dodatkowe korzyści płynące z wdrożenia inteligentnego systemu oświetleniowego oraz w jaki sposób Internet Rzeczy oraz technologie geoprzestrzenne wspierają osiągnięcie lepszej efektywności energetycznej. Pochylimy się również nad zagadnieniem aktywnej partycypacji mieszkańców w budowanie – przy zastosowaniu nowoczesnych technologii – miasta inteligentnego i zrównoważonego.

#2 The road to the sustainable city. Innovative technologies and the idea of smart cities

Moderator: prof. Peter Nijkamp - Vrije Universiteit Amsterdam (Netherlands)

Speakers:

Leszek Drogosz - City of Warsaw
prof. Robert Olszewski - Warsaw University of Technology
Pierre-Louis Ouvrard - Philips Lighting Eindhoven
prof. Henk Scholten - Vrije Universiteit Amsterdam, Geodan
Robert Widz - OMNIGEA Foundation
Frédéric Dot - Dassault Systèmes

What does a ‘smart city’ or ‘sustainable city’ mean? How can cooperation of public, private and academic sectors based on combined expertise and use of modern technology enhance the pathway to intelligent growth? What is the role of the Internet of Things? What is the role of the active citizen in the process of creation of smart sustainable cities?

Over the past several years, the term ‘smart sustainable city' has been used to describe cities whose development is based on – and involves - using ICT technologies, is implemented with respect for the environment, has regard to the quality of residents’ life. Environmental context of 'smart city' refers to the efficient use of natural resources, proper spatial planning, green infrastructure and, more recently, climate change adaptation or intelligent energy management including energy efficiency.

According to the UN-HABITAT Global Activity Report 2015, in 2008 the number of people living in urban areas exceeded the number of people living in rural areas. It is predicted that by 2050 more than two-thirds of the world's population will have been living in urban areas. The estimates are even higher for the European region, since it is expected that by 2030 approx. 79% of the population of the European continent will have been living in urban areas. We have entered a 'city millennium’. Urban development is a challenge for managers, scientists, entrepreneurs, but also for the citizens themselves.

People move to urban areas to find better jobs and with a hope to enjoy a higher standard of living. The increasing number of people migrating to cities results in congestion and brings about other challenges related to increased consumption of limited resources (energy, water, clean air, green areas), and escalates the demand for services such as sanitation, transport, health care and education. Cities, in their socio-cultural, economic and environmental complexities are composed of a multitude of systems — indeed, cities can be thought of as systems of systems (“metasystem”).

The UN’s 2030 Agenda for Sustainable Development tackles this challenge through its Sustainable Development Goal 11, which aims to “make cities and human settlements inclusive, safe, resilient and sustainable” – pointing out that cities will play a key role in achieving sustainable development on the global scale. The dynamism of cities’ growth simultaneously constitutes a major opportunity for sustainable development. Concept of healthy cities, green cities and sustainable cities focus on holistic approaches, including political commitment, institutional change, capacity-building, partnership-based planning and innovative projects for improving urban environments and population health, with active involvement of citizens in the process of decision making.

Invitation present own experiences has been accepted by Mr. Robert Pratt, founder and president of the International Institute for Energy Conservation (IIEC, www.iiec.org), USA – expert on sustainable energy, particularly on solutions suitable for sustainable cities. The experiences of Warsaw, a city which for several years has been intensively involved in promoting sustainable development, will be a welcome Polish complement to the American experience. We will attempt to identify the key challenges associated with sustainable development of large urban agglomerations, discuss additional benefits stemming from the implementation of intelligent lighting system or how the Internet of Things and geospatial technologies can support the achievement of energy efficiency objectives. Finally, we will address the subject of active citizens participation in shaping, with the use of modern technology, the truly intelligent and sustainable city.

#3 W kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym - uwarunkowania transformacji

Moderator: Łukasz Holec - Ellen MacArthur Foundation

Prelegenci:

Sławomir Mazurek - Ministerstwo Środowiska
Hugo De Groof - Dyrekcja Generalna ds. Środowiska (DG Environment), Komisja Europejska
Krzysztof Michalak - Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, OECD
Lech Pilawski - Konfederacja Lewiatan, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
Bogdan Ślęk - Philips Lighting Polska
Katarzyna Dulko-Gaszyna - IKEA

Gospodarka konkurencyjna, a jednocześnie wydajna, przyjazna środowisku i człowiekowi; słowem, gospodarka zrównoważona. Aby nie pozostała jedynie w sferze teorii, potrzebuje dobrych strategii. Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska (UNEP) już w 2008 zapoczątkował globalną inicjatywę pod nazwą Zielona Gospodarka (ang. Green Economy Initiative). Jej istotą było wspieranie polityk na rzecz rozwoju zielonych technologii oraz „zazielenianie” sektorów mniej przyjaznych środowisku.

Pod wpływem nowej strategii zrównoważonego rozwoju, której wyrazem jest Agenda na rzecz Zrównoważonego Rozwoju do 2030 roku, przyjęta podczas 70. Sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, pierwotna koncepcja zielonej gospodarki została rozszerzona o zadania związane z łagodzeniem rosnących nierówności w rozwoju państw i regionów. W ten sposób przekształciła się w aktualnie promowaną przez UNEP ideę tzw. inkluzywnej zielonej gospodarki (ang. Inclusive Green Economy). Gospodarki nie tylko przyjaznej dla środowiska, wydajnej i czystej, ale także uwzględniającej aspekty społeczne: opartej na zasadach partnerstwa, solidarności i współdziałania, sprawiedliwie dzielącej zaangażowanie i efekty.

Dzisiaj Europa pozostaje jednym z liderów w poszukiwaniu nowego modelu zielonej gospodarki, który odpowie na największe wyzwania naszych czasów – postępujące zmiany klimatu, kurczące się zasoby Ziemi, przyspieszającą urbanizację i jej negatywne skutki dla środowiska przyrodniczego. Pod koniec 2015 roku Komisja Europejska opublikowała zestaw aktów prawnych odnoszących się do tzw. gospodarki o obiegu zamkniętym (ang. Circular Economy). Celem tych regulacji (ujętych w Circular Economy Package) jest zapewnienie trwałego wzrostu gospodarczego, przy jednoczesnym dążeniu do odpowiedzialnego wykorzystania kurczących się zasobów naturalnych, ograniczeniu wzrostu ilości odpadów i odzysku surowców wtórnych. Istotnym elementem strategii jest także kształtowanie odpowiednich postaw konsumenckich idących w kierunku ogólnego zmniejszenia zapotrzebowania na dobra, a za tym - redukcji ilości odpadów opakowaniowych. Założenia Circular Economy Package przedstawione zostały także w Polsce.

Jakie cele stawia przed sobą Unia Europejska do 2030 roku w zakresie przekształcania modelu gospodarczego w kierunku większej wydajności i efektywnego wykorzystania zasobów? Jakie są uwarunkowania wdrażania nowego modelu gospodarki w Polsce? Jakie szanse i jakie wyzwania niesie on ze sobą – dla ustawodawcy, władz lokalnych, przedsiębiorcy i dla konsumenta?

W panelu dyskusyjnym w tej sesji zasiądą przedstawiciele agend UE i ONZ, Ministerstwa Rozwoju, Ministerstwa Środowiska, a także samorządów, organizacji branżowych zrzeszających biznes i wreszcie – sami przedsiębiorcy.

#3 Towards circular economy. Preconditions for the transition

Moderator: Łukasz Holec - Ellen MacArthur Foundation

Speakers:

Sławomir Mazurek - Ministry of the Environment
Hugo De Groof - Directorate-General for Environment, European Commission
Krzysztof Michalak - Organization for Economic Co-operation and Development, OECD
Lech Pilawski - Polish Confederation Lewiatan, European Economic and Social Committee
Bogdan Ślęk - Philips Lighting Polska
Katarzyna Dulko-Gaszyna - IKEA

There is a need to have a good strategy to make the economy more competitive, more efficient and environment-friendly. In 2008 the UN Environment Programme launched its Green Economy Initiative to motivate policymakers to assist environmental investments for achieving sustainable development. In the following years, under the influence of a new sustainable development strategy – reflected in the 2030 Agenda for Sustainable Development (adopted at the 70th Session of the UN General Assembly) – the original concept of Green Economy has been extended to tasks related to the mitigation of rising inequality in developing countries and regions. As a result, the concept evolved into the currently promoted idea of the Inclusive Green Economy, that is not only environment-friendly, efficient and clean, but also takes into account social aspects such as principles of partnership, solidarity and cooperation in share the costs and efforts related to the process of transformation.

Nowadays, Europe remains a world leader in search of a new model of green economy that will be able to respond to the fundamental environmental challenges: climate change, decreasing natural resources, urbanization and its pressure on the environment. At the end of 2015 the European Commission released the Circular Economy Package. This set of regulations was given to ensure the sustainable economic growth while striving for responsible use of raw materials and reducing waste. A substantial element of the strategy is to support appropriate consumer attitudes towards decreasing the over-consumption. The Circular Economy Package was presented also in Poland.

What are the conditions for the transition to a circular economy model in Europe and in Poland? What are the opportunities and challenges that circular economy brings with it – for governments, local authorities, business society and for the consumers?


Przerwa kawowa (15.00)
Coffee break (15.00)

SESJA PLENARNA (15.30-17.30)
PLENARY SESSION (15.30-17.30)

Cele Zrównoważonego Rozwoju ONZ – dlaczego są dla nas ważne?

Moderator: prof. Jacqueline McGlade - Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska, UNEP

Sesja z udziałem Pana Ministra Jerzego Kwiecińskiego - Sekretarza Stanu w Ministerstwie Rozwoju.

We wrześniu 2015 roku, w trakcie Szczytu Zrównoważonego Rozwoju (Nowy Jork) 193 kraje członkowskie ONZ przyjęły Agendę na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju do roku 2030 (2030 Agenda for Sustainable Development). W dokumencie tym zawarto 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju (Sustainable Development Goals – SDG), których realizacja ma przyczynić się do kształtowania bezpiecznej przyszłości naszej planety, w tym ograniczenia ubóstwa na świecie. Każdy z Celów opisany jest kilkoma zadaniami wyznaczającymi konkretne, priorytetowe kierunki działań. Poszczególne Agendy ONZ pracują obecnie nad określeniem zestawu wskaźników niezbędnych do oceny stopnia zaawansowania realizacji Celów w nadchodzących latach.

Ponad połowa z siedemnastu Celów Zrównoważonego Rozwoju bezpośrednio dotyczy kwestii środowiskowych, jednak praktycznie w każdym z nich można odnaleźć środowiskowe punkty odniesienia. Pokazuje to jak bardzo współzależne i ściśle powiązane ze sobą są dążenia do zapewnienia wszystkim mieszkańcom Ziemi godnego bytu przy zachowaniu środowiska naturalnego w jak najlepszej kondycji. Opracowany przez UNEP raport GEO-6 swoim wymownym tytułem „Healthy environment, healthy people” podkreśla związek tych dwóch czynników.

Przed Europą, podobnie jak przed całą wspólnotą międzynarodową, stoi ogromne wyzwanie związane z realizacją Celów Zrównoważonego Rozwoju. Jest to zadanie wspólne, ponieważ jego sukces zależy nie tyle od podziału zadań między poszczególnymi grupami interesariuszy, ale od ich rzeczywistej, codziennej współpracy, połączonych starań i solidarnego wysiłku zmierzającego w jasno określonym kierunku. Erik Solheim, niedawno powołany Dyrektor Wykonawczy UNEP, akcentuje np. potrzebę efektywnej współpracy z biznesem, bez udziału którego niemożliwe będzie osiągnięcie Celów Zrównoważonego Rozwoju. W podobnym duchu, Sekretarz Generalny ONZ Ban Ki-moon podkreśla, że „w obliczu globalnych zagrożeń i trendów pojedyncze decyzje mogą wydawać się mało znaczące, ale gdy miliardy ludzi połączą siły by zrealizować wspólny cel, to możliwe będzie dokonanie wielkiej zmiany”.

Agenda na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju do roku 2030 jest drugim, obok Raportu GEO-6, istotnym dokumentem, wokół którego toczyły się będą dyskusje w trakcie wrześniowej konferencji. Zaproszeni na nią przedstawiciele Ministerstwa Rozwoju oraz działających w Polsce agend ONZ przybliżą uczestnikom treść Agendy oraz plany dotyczące jej wdrażania. Jednocześnie Centrum UNEP/GRID-Warszawa, wraz ze swoimi najbliższymi partnerami – instytucjami publicznymi i prywatnymi – zaproszą do podpisania Inicjatywy Partnerstwa na rzecz współpracy przy realizacji środowiskowych Celów Zrównoważonego Rozwoju.

UN Sustainable Development Goals - why are they important to us?

Moderator: prof. Jacqueline McGlade - United Nations Environment Programme, UNEP

With the participation of Mr Jerzy Kwieciński - Secretary of State in the PL Ministry of Economic Development.

In September 2015, member states of the United Nations gathered at the UN Sustainable Development Summit in New York adopted The 2030 Agenda for Sustainable Development. This significant document formulated a set of 17 global goals (the so-called Sustainable Development Goals – SDG) to be implemented in strategies and policies in order to secure sustainable future and decrease world poverty. Each of the global goals is described by targets and topics that indicate the priority directions for actions to be undertaken in the near future. Nowadays, UN institutions and external experts are working on indicators that enable proper assessment of the progress in attainment of these goals.

More than half of the 17 Sustainable Development Goals directly relate to environmental issues, but practically in each of them environmental aspects of references can be found. It proves how strong is the relationship between securing well-being for everyone and, at the same time, protecting the natural environment. Also, the GEO-6 report launched by UNEP in June 2016 emphasizes that close relationship through its meaningful title: Healthy environment, healthy people.

It is therefore a major challenge that lies both before Europe as well as the whole world: how to meet the Sustainable Development Goals within the period up to 2030. This is much more than a common task – this is a great community challenge in which the success depends on collaboration and effort sharing by all groups of stakeholders. The recently elected new Executive Director of UNEP, Erik Solheim, said that there was a need for a more effective co-operation with business if we want to reach UN Global Goals. Also, present UN Secretary-General Ban Ki-moon, in his earlier message on the World Environment Day (2009) highlighted that “although individual decisions may seem small in the face of global threats and trends, when billions of people join forces in common purpose we can make a tremendous difference”.

The 2030 Agenda for Sustainable Development is the second, after the GEO-6 Assessment for the pan-European region, document providing the wide context for discussions at our 15 September conference. Presentation of the Agenda and the process of its implementation will be up to the invited guests such as representatives of Ministry of Economic Development or leaders of Polish offices of respective UN agencies. At the same time, GRID-Warsaw will launch its own initiative on broad cooperation for the common implementation of environment-related SDGs.


ZAINICJOWANIE PARTNERSTWA na rzecz realizacji środowiskowych Celów Zrównoważonego Rozwoju.
LAUNCH OF AN INITIATIVE on broad cooperation for common implementation of environment-related SDGs.

PRZYJĘCIE WIECZORNE (18.00) - za zaproszeniem
EVENING RECEPTION (18.00) - by invitation

Jubileusz 25-lecia Centrum UNEP/GRID-Warszawa.
Celebration of the 25th Anniversary of GRID-Warsaw Centre