Słowiński Park Narodowy

Park utworzono 1 stycznia 1967 r. Położony jest w Krainie Bałtyckiej w dzielnicach Pasa Nadmorskiego i Pobrzeża Słowińsko-Kaszubskiego, no środkowym wybrzeżu między Łebą a Rowami. Powierzchnia Parku wynosi 18618 ha, w tym 4601 ha (25%) zajmują lasy, 10214 ha (55%) wody, 2429 ha (13%) bagna i wydmy. Ochronie ścisłej podlega 5619 ha (30%), w tym 2529 ha (45%) lasów. Obecny obszar Parku stanowił dawniej zatokę morską. W wyniku działania fal morskich i wiatru oraz nanoszonego piasku zatoka została oddzielona od morza Mierzeja Gardneńsko-Łebską. W ten sposób powstały bardzo płytkie, muliste i silnie zarośnięte trzciną i inna roślinnością jeziora przymorskie: Łebsko (7,2 tys. ha) oraz Gardno (2,5 tys. ha).

Główna atrakcją turystyczna Parku są ruchome wydmy, których bardzo drobny piasek pod wpływem wiatru wędruje na wschód z szybkością od 3 do 10 metrów rocznie zasypując napotykane lasy. Ustępujące od zachodu wydmy odsłaniają martwe lasy i zarysy dawnych wydm pokrytych glebami kopalnymi. Największe pole wydmowe ma około 500 ha, a najwyższe wydmy dochodzą do 40 m wysokości. Szczególne wartości przyrodnicze Parku stanowią różnorodne zespoły roślinne, a głównie naturalne ciągi sukcesyjne: od pionierskich roślin pojawiających się na plaży, do typowych nadmorskich borów bażynowych we wszystkich postaciach z sosną i brzozą. W parku występuje 58 gatunków roślin naczyniowych objętych ochroną, m.in.: mikołajek nadmorski, rosiczki, zimoziół północny, storczyki, widłaki, turzyca piaskowa, malina moroszka, wrzosiec bagienny i oskownica europejska oraz 52 gatunki porostów i grzybów.

Wśród fauny Parku najcenniejsze jest bogactwo gatunków ptaków. Decyduje o tym różnorodność środowisk oraz położenie Parku na trasie przelotów ptaków. Łącznie występuje tu ponad 200 gatunków, w tym około 140 gatunków lęgowych, w tym liczne ptaki wodne i błotne. Są to tak rzadkie ptaki, jak orzeł bielik, puchacz, rybołów, bocian czarny, kormoran, sowa, włochatka, ohar, zimorodek, batalion. Bytują tu pospolite zwierzęta leśne: jeleń, sarna, dzik, lis, jenot i borsuk, a wśród chronionych rzęsorek mniejszy, wydra i gronostaj. Wśród gadów i płazów występuje żmija zygzakowata, zaskroniec, padalec, jaszczurki, ropuchy i żaby.

Park reprezentuje duże wartości etnograficzne. Tutaj najdłużej przetrwała grupa etniczna Kaszubów – Słowińcy. Dla upamiętnienia ich wielowiekowego oporu przed germanizacją, nadano Parkowi nazwę Słowiński. W Smłodzinie znajduje się ciekawe muzeum przyrodnicze parku, a w pobliskich Klukach skansen słowiński. Szczególne wartości przyrodnicze i naukowe zdecydowały o uznaniu parku przez UNESCO za światowy rezerwat biosfery. Słowiński Park Narodowy położony jest w województwie słupskim.

Adres dyrekcji:
ul. Bohaterów Warszawy 1,
76-214 Smłodzino,
tel. Słupsk (059) 11 73 68, 11 73 39, 11 72 04, 11 75 09

	Witryna rozdziału	Witryna Raportu	Witryna GRID-Warszawa	Witryna MOŚZNiL